دلم تنگ است

دلم تنگ است این شبها، یقین دارم که میدانی

صدای غربت من را، ز احساسم تو می خوانی

شدم از درد تنهایی، گـلی پژمــــرده و غمــگین

ببار ای ابر پاییــــزی که دردم را تو می دانـی

میان دوزخ عشقــــــت پریشــان و گرفتـــــارم

چرا ای مرکب عشقم ، چنین آهسته می رانی؟

تپش های دل خســــته چه بی تاب و هراسانند

به من آخر بگو ای دل، چرا امشب پریشــــانی؟

دلم دریای خون است و پرازامــــواج بی حاصل

چه فرقی می کنـــد اما، تو که این را نمی دانـی

                                        رحمت ا... 

مرگ عشق  

روی قـــــــبرم بنويســـيد کـــبوتر شـــد و رفت
زيــــر باران غزلی خواند، دلش تر شد و رفت

چه تفاوت که چه خورده است؟"غم دل" ياسم
آنقدر غــــــرق جنون بود که پرپر شد و رفت

روز میلاد ، همان روز که عاشــق شده بود
مرگ با لــــــحظه ی ميلاد برابر شـــد و رفت

او کسی بود که از غــــــرق شدن می ترسيد
عاقــــــبت روی تن ابـــر شناور شـــد و رفت

هــــــر غروب از دل خورشيد گذر خواهد کرد
پسری ساده که يک روز کبوتر شد و رفـــت

                                                                     رحمت... 

غــــــــــــربت


ديــــرگاهيست که تنـــها شده ام
قصــه غربت صحــــــرا شده ام

وسعت درد فقـــط سهم من است
باز هــم قسمت غــــم ها شده ام

فقــط آئينه ز من با خبــــر است
که اسيـــر شب يلـــــدا شـــده ام

من که بـــي تاب شقايــق بـــودم
همـــدم سردي يــــخ ها شــده ام

کاش چشمان مـــــرا خــاک کنيد
تا نبينم که چه تنــــــــــها شده ام

تنهائــــــی!

اززندگـی از این همه تکـــرار خـــسته ام

از های و هوی کـوچه و بازار خـــسته ام

دلگیـــرم از ستـــاره و آزورده ام ز مـــاه

امشب دگر ز هرکـس و هرکار خـــسته ام

بـــیزارم از خموشـــی تقویـــم روی مـــیز

وز دنگ دنگ سـاعت دیـــوار خـــسته ام

از آن کـــه گفت یار تو هستــم ولـــی نبود

از خود که بـــی شکیبم و بی یار خسته ام

تنـــها و دل گـــرفته و بیـــزار و بی امــید

از حـــال من مپرس که بسیار خـــستـه ام

رحمت ا..

خداحافــــــیظ

گفتی که مرا دوست نداری گله ای نیست
بین من و عشق تو هیچ فاصله ای نیست

گفتم که کمی صبر کن و گــوش به من دهِ
گفتی که نه باید بروم حوصـــله ای نیست

پـــرواز عجب عادت خوبیست ولی حیـــف
تو رفتی و دیـــگر اثر از چلچله ای نیست

گفتی که کمــی فکر خودم باشم و آن وقت
جزعشق تو در خاطرمن مشغله ای نیست

رفتی تو خـــدا پشت و پناهت به سلامـــت
بگـــذار بسوزد دل مــــــن مساُلــــه نیست

رحمت ا..

 

جلــــــــــــوه

تا کی از جور و ستم شکوه و فریـاد کنــــید
سعی بــــرهـم زدن منشـــــأ بیــــــداد کنـــــید

صدهزاران چو من و تو،آتش بيداد بسوخت
نــــه نشــينيد ز پـا، دم بـه دم ارشــــاد کــنيد

خانمـان کـرده تبـاه، تا شــــود آباد خــودش
خانــۀ ظلــم و ستــم یــکسره بربـــاد کنـــید

ای جوانـان، ستـــم مرتجعان چــــند کشــــید
تـــا به کی رحــم بر این دسـته شــیاد کنـــید

دست مـا، دامن تـان باد جوانــــان وطـــن!
کــــه از ایــن ذلت و خواری همه آزاد کنـید

نزيهی

بیاد جاغوری

 

چندیست بــدل دارم  آرمــان جاغـــــوری
صـد شــکرمی روم بـه گلستان جاغــوری

ازنسترن و سوری و صـد برگ و شقایـق
فـرش اسـت بهر کوه و بــیابـان جاغـوری

در آب و هـوا سالم و پر میوه و مغز است
بــی مــثل بــود فصــل تابستان جاغــوری

بـه کابــل کـن ســیر جـوانـان وطــــــن را
وانـگاه گـذری کـن بـه خـیابــان جاغــوری

خـونـابـه شــده لـعـل زغـــم در جگر کــوه
از حـســـرت لـعــل لب خـوبـان جاغــوری

بـرکـنده دل از قـوم و وطـن کرده فراموش
هـرکـس شده یک مـرتبه مهمان جاغــوری

 

رحمت ا...

من خسته ام !

از درد دل شکســته ام از درد خسته ام

ازاین زمانه بی برو برگــرد خســته ام

فریاد می زنم که خدا بشنود چقـــــــــدر

از آنـچه که به روز من آورد خســته ام

در خلوت خصوصــی خود مطمئن شدم

من مردم و از اینــــهمه نامرد خسته ام

از پرسه ی حریص نگــاهی که می دود

از این همه رفیقایــی ولـگرد خســته ام

تصویر گنگ و مبهـم یک روح ساکنـــم

از این جهان مضطـرب و سرد خسته ام

تکرار میکنم که خــــــــدا باورش شود

از آنچه که به روز من آورد خســــته ام

..................................

وقتی دلــــی برای دلــی تنگ مــــی شود

انـــگار پای عقــــربه ها لنگ مــــی شود

تکــــراری اند پنجــــره ها و ستـــاره ها

خورشید بی درخشش وگل،سنـــگ میشود

پیغــــام آشنــــا که نــــدارد بلبـــــــــــلان

هـــرساز وهر تـــرانه بد آهنگ می شود

انگار بعد فاصـــــــله ها بی نهایت است

رنگین کمان یخ زده بی رنـــگ می شود

هرکس برای عـــزیز دلش غــــریبه است

وقتی دلش برای دلی تنـــــــگ می شـــود

                                                     رحمت وفا

 

   

دلــــم گرفته ازاین لحظـــــه های تکــــــــراری

زتیــــــــک تاک زمان این صدای تکــــــــراری

هــــــــوا همیشه گرفته غمــــــــی بــه دل دارد

دوبـــــــاره خسته ام ازاین هوای تکـــــــراری

فضــــــــا فضای فــــراق است ای خداونـــــــدا

چقـــــــدر گــــــــریه کنم زین فضای تــکراری